ARCHIWUM
Nowego Przeglądu Wszechpolskiego

Redakcja

Wstęp

NADZIEJA  I  WEZWANIE

NPW 11-12, 2003

„Od pierwszego dnia nie przestawałem zachęcać: ›Nie lękajcie się przyjąć Chrystusa i przyjąć Jego władzy!‹. I dziś powtarzam to samo wezwanie: ›Otwórzcie drzwi Chrystusowi‹. Pozwólcie Mu się prowadzić. Zaufajcie Jego miłości” – powiedział Jan Paweł II, podsumowując 25 lat swojego pontyfikatu” (PAP, 16.10.03).
 
Trzeba podziwiać i naśladować nie tylko cnoty ewangeliczne Jana Pawła II, ale także to, co z pewnością jest również nadprzyrodzonym darem – Jego spokój promieniujący na cały świat. To mówi przecież nie tylko Papież, ale zarazem Głowa Państwa Watykańskiego. Twórcy projektu Konstytucji tak zwanej Unii Europejskiej słyszeli wielokrotnie Jego głos, wzywający do budowy Europy zjednoczonej wokół jej chrześcijańskiego dziedzictwa, a jednak postanowili głos ten świadomie i zdecydowanie zignorować. Drzwi do Europy zostały dla Chrystusa z hałasem zatrzaśnięte.
 
Jan Paweł II  od początku swojego pontyfikatu doskonale zdawał sobie sprawę, że Europa Zachodnia dobrowolnie – pokolenie po pokoleniu – odchodziła coraz dalej od Boga. Skomunizowane elity intelektualne i milionowe partie komunistyczne w krajach uważanych za katolickie nie pozostawiały co do tego żadnych wątpliwości. Dlatego w ekshortacji apostolskiej Ecclesia in Europa pisze:
   
„Wśród wielu aspektów, szeroko zarysowanych również przy okazji Synodu, chciałbym przypomnieć utratę pamięci i dziedzictwa chrześcijańskiego, któremu towarzyszy swego rodzaju praktyczny agnostycyzm i obojętność religijna, wywołująca u wielu Europejczyków wrażenie, że  żyją bez duchowego zaplecza, niczym spadkobiercy, którzy roztrwonili dziedzictwo pozostawione im przez historię. Nie dziwią zatem zbytnio próby nadania Europie oblicza, wykluczającego dziedzictwo religijne, a w szczególności głęboką duszę chrześcijańską, przez stanowienie praw dla tworzących ją ludów w oderwaniu od ich życiodajnego źródła, jakim jest chrześcijaństwo”.
 
My, Polacy, którzy bezsilnie obserwowaliśmy – od chwili opanowania Rosji przez socjalkomunizm – zaciekłą walkę z religią, prowadzoną programowo przez aparat państwowy ZSRR, a następnie sami doświadczyliśmy tej przemocy u siebie, nie bardzo możemy dziś zrozumieć źródła ateizacji Zachodu. Na Wschodzie zamieniano kościoły na obiekty gospodarcze, na muzea ateizmu. Tymczasem w Europie Zachodniej cały żywy Kościół zaczął coraz bardziej przypominać eksponat muzealny.  Papież ostrzega przed tym procesem:
 
Oczywiście na kontynencie europejskim nie brak cennych symboli chrześcijańskiej obecności, ale wraz z powolnym, stopniowo wkraczającym zeświecczeniem powstaje niebezpieczeństwo, że staną się one jedynie pamiątkami przeszłości.
 
Przytaczane wyżej słowa Jan Pawła II pochodzą z podrozdziału o znaczącym tytule Gaśnięcie nadziei. Natomiast wszystkie tytuły rozdziałów tego dokumentu zawierają słowo „nadzieja” w optymistycznym kontekście. Pierwszy z nich nosi tytuł „Jezus Chrystus jest naszą nadzieją”. W przemówieniu do Władz europejskich i do Rady Konferencji Episkopatów  Europy  (9 listopada 1982r.) padły z ust Namiestnika Chrystusowego znamienne słowa:
 
„Europo, bądź na powrót sobą! Bądź sama sobą! Odkryj na nowo swe źródła! Ożyw swoje korzenie”.
 
Skąd jednak czerpać energię do walki o nawrócenie Europy w sytuacji, gdy masoneria skoncentrowała swoje siły na froncie europejskim, rozumując słusznie, że opanowanie tego kontynentu jest konieczne i wystarczające dla opanowania całego świata?
 
Z pewnością energią taką dysponują miliony młodych ludzi z całego świata, które wędrują za Ojcem Świętym, bo On zachowuje się nie tylko jak Nauczyciel, ale przed wszystkim jak kochający Ojciec.
 
Trzeba jednak przytoczyć tu spostrzeżenie Feliksa Konecznego, ważne dla ludzi o słabej wierze:
 
Życiu duchowemu nieznane jest prawo zachowania energii... duch nie da zmechanizować, bo nie powstał z rozwoju przyrody!... w duszy każdego z nas rozstrzyga się, jakim siłom pragniemy ulegać, a które będziemy  zwalczać. Posiadamy tedy wolną wolę.
 
Dlatego Polska otwierająca drzwi Chrystusowi to Polska Bogiem silna – silna z różańcem w ręku! 

Powrót do strony głównej NPW