W IMIĘ BOGA WSZECHMOGĄCEGO W TRÓJCY ŚWIĘTEJ JEDYNEGO!

                    My, Naród Polski, dziękując Opatrzności za ocalenie z ateistycznej niewoli socjalkomunizmu i liberalizmu, świadomi potrzeby opowiedzenia się za  życiem społecznym i państwowym zgodnym z prawem naturalnym i naszą odwieczną wiernością religii rzymskokatolickiej, uznając państwo nasze – Rzeczpospolitą Polską – za najwyższy podmiot prawa wspólnotowego, ukształtowany historycznie przez cywilizację łacińską – prawa i obowiązki wypływające z tej cywilizacji chcemy przestrzegać.

Za pierwszą zasadę naczelną cywilizacji łacińskiej uznajemy zasadę personalizmu, wyrażającą się poprzez postawę osobową w relacjach tak między obywatelami, jak i w relacjach obywatel – państwo oraz obywatel – wspólnota. Zwyczajowe pojęcie obywatela przyznajemy osobom z innych niż łacińska cywilizacji, jako upoważniające do gościnnego mieszkania pod polskim dachem, pod warunkiem przestrzegania praw Rzeczypospolitej, bez czynnego i biernego prawa wyborczego do pełnienia jakiejkolwiek władzy.

   –  Zasada personalizmu wymaga przestrzegania zasad etyki katolickiej – tak w życiu osobistym, jak i w życiu publicznym;

   –  Zasada personalizmu wymaga odpowiedzialności osobistej, co oznacza, że nie ma takiej sprawy prywatnej czy publicznej, za którą nikt nie byłby odpowiedzialny z tytułu obowiązującego prawa lub z uwagi na głos sumienia.

   –  Zasada personalizmu wyklucza wszelką własność akcyjną.

   –  Przyjmując zasadę nieingerencji w osobową relację między Bogiem a człowiekiem, wszystkie rodzaje i szczeble władzy podlegają osądowi moralnemu w kategoriach prawa naturalnego przez Kościół rzymskokatolicki, bez jakichkolwiek obligatoryjnych pozakościelnych konsekwencji formalnoprawnych.

   –  Zasada personalizmu odradza się poprzez pokolenia w rodzinie, opartej na monogamicznym, sakramentalnie uświęconym małżeństwie, błogosławionym przez Kościół rzymskokatolicki i chronionym prawnie przez Rzeczpospolitą.

   –  Wszelkie spory w Rzeczpospolitej podlegają sądownictwu powszechnemu. Osoba prawna jest obligatoryjnie  reprezentowana przez jedną i tę samą upełnomocnioną osobę fizyczną.

   –  Deklarowana prawnie wolność osobista jest umocowana obligatoryjnie  przez prawo każdej osoby do równego uczestniczenia w dobrach, wypracowanych przez Naród w ciągu całej jego historii, włączając w to w szczególności majątek nieruchomy w granicach Rzeczypospolitej.

Drugą zasadą naczelną cywilizacji łacińskiej jest harmonijny rozwój pięciu kategorii bytu społecznego: prawdy i dobra, jako kategorii transcendentnych, zdrowia i dobrobytu jako kategorii doczesnych, oraz piękna, jako zwornika całości.

Trzecią zasadą naczelną cywilizacji łacińskiej jest pełny rozwój osoby poprzez zharmonizowanie pracy fizycznej i umysłowej, stanowiący jej dobro immanentne.

Czwartą zasadą naczelną cywilizacji łacińskiej jest równowaga prawna między obywatelem a państwem. Dla pielęgnowania tej równowagi niezbędne jest współdziałanie ze sobą postaw prospołecznych i propaństwowych.

Na tych czterech zasadach My, Naród Polski, opieramy niniejszą Konstytucję i przyrzekamy jej wierność po wszystkie czasy. 

                                       Tak nam dopomóż Bóg!

Rozdział I

Rzeczpospolita Polska

Art. 1. Państwo Polskie jest Rzeczpospolitą cywilizacji łacińskiej. Celem państwa jest:

1. Obrona terytorialnej, cywilizacyjnej, biologicznej i gospodarczej integralności oraz suwerenności Ojczyzny;

2. Zagwarantowanie obywatelom prawa do pracy i podstawowej płacy rodzinnej;

3. Zapewnienie obywatelom: 

    a) nieodpłatnego lecznictwa, 

    b) nieodpłatnego szkolnictwa,

    c) zaopatrzenia emerytalnego i chorobowego, bez uzależnienia od współpracy politycznej oraz  gospodarczej z podmiotami zagranicznymi.

Art. 2. Władza  w Rzeczypospolitej należy do Narodu:

1. Organem władzy zwierzchniej narodu jest Prezydent.

2. Organami władzy państwowej Narodu są:

  a) w zakresie ustawodawstwa - Sejm Walny oraz Senat, tworzące  razem Zgromadzenie Narodowe,

  b) w zakresie władzy wykonawczej - Prezes Rady Ministrów, wojewodowie oraz starostowie,

  c) w zakresie wymiaru sprawiedliwości - niezawisłe Sądy.

3. Organami władzy samorządowej terytorialnej są rady gmin, rady powiatu, sejmiki wojewódzkie, wójtowie oraz prezydenci miast.

4. Organami władzy samorządowej zawodowej są branżowe stowarzyszenia zawodowe pracodawców i pracobiorców oraz pracowników państwowych i samorządowych.

Art. 3. 1. Kandydaci do władz państwowych i samorządowych powinni wykazać się:

a) Niekaralnością,

b) nieprzerwanym wyznaniem rzymskokatolickim swoim i swojego współmałżonka, 

c) nieprzerwanie jednym i tym samym nazwiskiem swoim i swojego współmałżonka,

d) nieprzerwanym i wyłącznym obywatelstwem polskim swoim i swojego współmałżonka.

2. Ujawnienie po wyborze do władz niewypełnienia któregokolwiek z wymagań wymienionych w pkt 1 lub niespełnienie któregokolwiek z tych wymagań po wyborze pociąga za sobą utratę osiągniętej w wyborach funkcji oraz dożywotnią utratę biernego prawa wyborczego.

Art. 4. Kadencja członków kolegialnych ciał prawnych Rzeczypospolitej trwa tyle samo co kadencja tych ciał.

Art. 5. Rzeczpospolita Polska zastrzega sobie wszelkie konieczne działania obronne w przypadku, gdy jakiekolwiek państwo w jakikolwiek sposób godzi w Jej dobro.

Art. 6. Stosunki między Rzeczpospolitą Polską a Kościołem rzymskokatolickim reguluje umowa konkordatowa.

Art. 7.   Rzeczpospolita Polska toleruje inne wyznania przez zawarcie stosownych umów Rządu RP z ich upełnomocnionymi przedstawicielami. 

Art. 8. 1. Godłem Rzeczypospolitej Polskiej jest wizerunek Orła Białego według wzoru obowiązującego przed 13 grudnia 1927 r.

2. Barwami Rzeczypospolitej Polskiej są kolory biały i czerwony,

3. Hymnem Rzeczypospolitej Polskiej jest Mazurek Dąbrowskiego.

4. Godło, barwy i hymn Rzeczypospolitej Polskiej podlegają ochronie prawnej.

Rozdział II

Prawo  Rzeczypospolitej Polskiej

Art. 9. Prawo Rzeczypospolitej obejmujące prawo państwowe, prawo prywatne i prawo samorządowe:

1. Gwarantuje bezwarunkową ochronę życia człowieka od poczęcia do naturalnej śmierci;

2. Ogranicza wolności obywatelskie, które mogą naruszyć  dobra osobiste lub publiczne.

Art. 10. Prawo państwowe i prawo prywatne pozostają w równowadze: prawo państwowe chroni społeczeństwo przed anarchią, prawo prywatne chroni obywatela przed totalitaryzmem.

Art. 11. Prawo samorządowe obejmuje prawo zrzeszenia i prawo prywatne, które pozostają w równowadze: prawo zrzeszenia zapewnia istnienie zrzeszeniu, prawo prywatne chroni członka zrzeszenia przed wykorzystywaniem go przez władze zrzeszenia.

Art. 12. Czyny nie zakazane jawnie w prawie Rzeczypospolitej mogą być zaskarżone przed sądami powszechnymi z powołaniem się na prawo naturalne.

Art. 13. Wykształcenie prawnicze obejmuje obligatoryjnie prawo rzymskie.

Art. 14. Urzędnicy państwowi oraz samorządowi za popełnione nadużycia odpowiadają karnie i majątkowo oraz tracą dożywotnio prawo zatrudnienia w służbie publicznej.

Rozdział III

Sejm  Walny Rzeczypospolitej Polskiej

Art. 15. 1. Sejm Walny Rzeczypospolitej Polskiej tworzą łącznie Izba Polityczna oraz Izba Społeczno-Gospodarcza – każda składa się z 200 posłów.

2. Senat składa się ze 100 senatorów.

3. Posłowie i senatorowie odpowiadają przed wyborcami w zakresie ustaleń przedwyborczych, w pozostałych kwestiach są przedstawicielami całego narodu.

4. Kadencja Izb Sejmu Walnego oraz Senatu trwa cztery lata.

5. Mandat posła lub senatora można pełnić co najwyżej przez dwie nie następujące po sobie kadencje.

Art. 16. 1. Prezydent zwołuje Sejm Walny jako wspólne posiedzenie obu Izb dla wyboru Marszałka Sejmu Walnego spośród posłów Izby Politycznej.

2. Izba Polityczna oraz Izba Społeczno-Gospodarcza wybierają marszałków oraz po dwóch wicemarszałków  dla każdej z Izb.

3. Marszałkowie Izb pełnią  obowiązki wicemarszałków Sejmu Walnego.

4. Prezydent zwołuje Senat dla dokonania wyboru Marszałka Senatu  i dwóch wicemarszałków.

5. W przypadkach określonych w  Konstytucji Sejm Walny i Senat obradują wspólnie jako Zgromadzenie Narodowe pod przewodnictwem Marszałka Sejmu, a w jego zastępstwie – Marszałka Senatu.

Art. 17. 1. Kandydatów na kandydatów na posłów do obu Izb Sejmu Walnego i na senatorów przedstawiają     sejmikom wojewódzkim:

a) samorząd terytorialny i zawodowy niższych szczebli niż wojewódzki,

b) grupy obywateli, liczące nie mniej niż 100 osób,

c) zbiorcze listy kandydatów na posłów i senatorów przedstawiają Państwowej Komisji Wyborczej Sejmiki Wojewódzkie.

2. Kandydat na posła powinien mieć ukończone 35 lat, a kandydat na senatora 50 lat.

3. Mandatu posła oraz senatora nie można łączyć z żadną funkcją w organach władzy państwowej,  samorządu terytorialnego i zawodowego oraz kierowniczym stanowiskiem w przedsiębiorstwie państwowym, samorządowym lub prywatnym.

Art. 18. 1. Obywatele zgłaszający kandydatów na posłów do obu Izb Sejmu Walnego i na senatorów w trybie art. 17  pkt 1, ust. 2, oraz ich kandydaci, powinni spełniać wymagania art. 3.

2. Kandydaci na posłów do obu Izb Sejmu Walnego i na senatorów powinni ponadto podać do publicznej wiadomości swe życiorysy, ze szczególnym uwzględnieniem stanu rodzinnego, wykształcenia oraz kariery zawodowej.

3. Nieprawda podana w związku z art. 18 pkt 1, pkt 2 może zostać zaskarżona przez wyborców do właściwego terytorialnie sądu.

4. W przypadku udowodnienia nieprawdy w zakresie art. 18 pkt 1, pkt 2 ma zastosowanie art. 3 pkt 2.

5. Orzeczenie sądu w trybie art. 18 pkt 4 następuje w ciągu 48 godzin, nie podlega apelacji i otrzymuje rygor natychmiastowej wykonalności przez podanie do wiadomości publicznej w dzienniku ogólnokrajowym.

Art. 19. 1. Wybory posłów do obu Izb Sejmu Walnego oraz do Senatu są powszechne, równe, bezpośrednie, tajne i odbywają się w jednomandatowych okręgach wyborczych.

2. Wszelka działalność partii politycznych w okresie kampanii wyborczej jest zakazana. Art. 74 pkt 2 stosuje się odpowiednio.

Art. 20. Wybory do obu Izb Sejmu Walnego i do Senatu odbywają się równocześnie i są organizowane przez Urzędy Wojewódzkie pod nadzorem Państwowej Komisji Wyborczej.

Art. 21. Izba Polityczna oraz Izba Społeczno-Gospodarcza przygotowują ostateczne projekty ustaw, które przedkładają dla uchwalenia Sejmowi Walnemu.

Art. 22. Izba Polityczna przygotowuje projekty ustaw niezbędnych do wypełnienia przez Państwo zadania obrony terytorialnej oraz cywilizacyjnej integralności Ojczyzny.

Art. 23. Izba Społeczno-Gospodarcza przygotowuje projekty ustaw niezbędnych do wypełniania przez Państwo zadania podmiotowości gospodarczej oraz  wywiązania się ze zobowiązań art. 1.

Art. 24. W stanach nadzwyczajnych Marszałek Sejmu Walnego z własnej inicjatywy lub na wniosek Marszałka Izby może powołać doraźną Komisję Nadzwyczajną, złożoną z przedstawicieli obu Izb dla przedstawienia Sejmowi Walnemu niecierpiących zwłoki projektów ustaw.

Art. 25. 1. Ustawa sejmowa, uchwalona przez Sejm Walny, jest przedstawiona niezwłocznie do rozpatrzenia Senatowi, który może ją odrzucić  nie później niż w ciągu 30 dni od daty uchwalenia.

2. Senat, odrzucając ustawę, kieruje ją wraz z uzasadnieniem do ponownego opracowania do właściwej Izby.

3. Dana ustawa może być odrzucona przez Senat tylko raz.

4. Każda ustawa– po upływie 30 dni od daty prawomocnego uchwalenia – jest przedkładana do podpisu Prezydentowi. 

5. Ustawę, która została uchwalona  przez Sejm Walny przy sprzeciwie Senatu może być przez Prezydenta – z jego inicjatywy lub na wniosek Senatu skierowany do Prezydenta – przedstawiona Trybunałowi  Konstytucyjnemu dla rozpatrzenia jej zgodności z Konstytucją.

6. Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego zapada nie później niż w ciągu 30 dni od daty odmowy przez Prezydenta złożenia podpisu i jest ostateczne.

7. Jeżeli Trybunał Konstytucyjny nie wykaże niezgodności ustawy z Konstytucją, Prezydent jest obowiązany bezwarunkowo ustawę podpisać w ciągu 3 dni od daty decyzji Trybunału.

8. Brak podpisu w trybie art. 25 pkt 7 jest równoznaczny z podaniem się Prezydenta do dymisji.

Art. 26. 1. Projekty ustaw obu Izb Sejmu Walnego, ustawy Sejmu Walnego oraz uchwały Senatu są uchwalane bezwzględną większością głosów w obecności 2/3 uprawnionych do głosowania.

2. Nieuczestniczenie w głosowaniu jest równoważne nieusprawiedliwionej nieobecności na posiedzeniu. 

3. Trzy nieusprawiedliwione nieobecności pociągają za sobą – jako bezwarunkową konsekwencję – utratę mandatu posła lub senatora oraz dożywotnią utratę biernego prawa wyborczego do obu Izb Sejmu i do Senatu.

Art. 27. 1. Każda ustawa może być w trakcie obowiązywania tylko jednokrotnie nowelizowana.

2. Uchwała Senatu odrzucająca nowelizację może być skierowana przez Prezydenta do Trybunału Konstytucyjnego.

Art. 28. Ustawy Sejmowe nie mogą być sprzeczne z prawem naturalnym.

Rozdział IV

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej

Art. 29. Prezydent reprezentuje Rzeczpospolitą Polską w stosunkach z innymi krajami z godnością właściwą  Konstytucji, w duchu cywilizacji łacińskiej.

Art. 30. Prezydent  jest gwarantem ciągłości władzy państwowej i czuwa nad przestrzeganiem Konstytucji.

Art. 31. Prezydent wybierany jest przez Naród Polski w wyborach powszechnych, równych, bezpośrednich i tajnych  na pięcioletnią kadencję i może być wybrany ponownie tylko jeden raz.

Art. 32. Na Prezydenta może być wybrana osoba narodowości polskiej, która w dniu wyborów ma ukończone 45 lat oraz spełnia wymagania art. 3. Kandydata zgłasza co najmniej 1 tysiąc osób narodowości polskiej, spełniających wymagania art. 3.

Art. 33. Na Prezydenta wybrany zostaje kandydat, który otrzymał więcej niż połowę ważnie oddanych głosów. Jeżeli żaden z kandydatów nie spełnił tego warunku, wybory są ponawiane wśród dwóch kandydatów, którzy uzyskali kolejno najwięcej głosów.

Art. 34. Wybory Prezydenta zarządza Marszałek Sejmu w porozumieniu z Państwową Komisją Wyborczą. Ważność wyboru Prezydenta potwierdza Sąd Najwyższy po rozpatrzeniu protestów przeciw ważności wyborów, nie później jednak niż przed upływem 30 dni od daty wyborów.

Art. 35. 1. Prezydent obejmuje urząd po złożeniu przed Zgromadzeniem Narodowym następującej przysięgi: „Obejmując z woli Narodu Polskiego urząd Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, uroczyście przysięgam, że dochowam wierności postanowieniom Konstytucji oraz zasadom cywilizacji łacińskiej, a dobro Ojczyzny oraz pomyślność obywateli będą dla mnie zawsze najwyższym nakazem. Tak mi dopomóż Bóg!”.

2. Odmowa złożenia przysięgi oznacza zrzeczenie się funkcji Prezydenta.

Art. 36. W razie przejściowej lub trwałej niemożności sprawowania urzędu z jakiegokolwiek powodu obowiązki Prezydenta Rzeczypospolitej obejmuje Marszałek Sejmu, a w dalszej kolejności Marszałek Senatu.

Art. 37. Do wyłącznych kompetencji Prezydenta należą:

1. Zarządzanie wyborów do Izby Politycznej, Izby Społeczno-Gospodarczej oraz Senatu,

2. Zwoływanie pierwszego posiedzenia nowo wybranego Sejmu Walnego oraz Senatu,

3. Przedstawianie Trybunałowi Konstytucyjnemu wniosków w przedmiocie zgodności z Konstytucją ustaw i uchwał  Senatu,

4. Podpisywanie ustaw,

5. Konstytucyjne rozwiązywanie Sejmu,

6. Przedstawianie Zgromadzeniu Narodowemu kandydata na Prezesa Rady Ministrów,

7. Odbieranie przysięgi od nowo powołanych członków Rządu,

8. Przyjmowanie dymisji Prezesa Rady Ministrów,

9. Przedstawianie wniosków Sejmu Walnego Trybunałowi Stanu,

10. Powoływanie sędziów zawodowych,

11. Nadawanie orderów i odznaczeń,

12. Nadawanie i odbieranie obywatelstwa polskiego,

13. Stosowanie prawa łaski,

14. Reprezentowanie Państwa Polskiego na terenie międzynarodowym,

15. Zwierzchnictwo nad Siłami Zbrojnymi Rzeczypospolitej Polskiej,

16. Zrzeczenie się urzędu Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 38. Prezydent Rzeczypospolitej może być pociągnięty do odpowiedzialności przed Trybunałem Stanu na wniosek Zgromadzenia Narodowego, uchwalony większością bezwzględną głosów w obecności co najmniej 2/3 ustawowego składu Zgromadzenia.

Art. 39. Z dniem podjęcia uchwały o postawieniu Prezydenta Rzeczypospolitej w stan oskarżenia przed Trybunałem Stanu sprawowanie urzędu prezydenckiego ulega zawieszeniu. Art. 36 stosuje się odpowiednio.

Rozdział V

Rząd Rzeczypospolitej Polskiej

Art. 40. 1. Prezydent przedstawia Zgromadzeniu Narodowemu kandydata na Prezesa Rady Ministrów, który niezwłocznie przedstawia kandydatów na członków Rady Ministrów oraz  program działania z wnioskiem o udzielenie votum zaufania.

2. Zgromadzenie udziela votum zaufania większością bezwzględną głosów, w obecności co najmniej 2/3 ustawowej liczby członków Zgromadzenia.

3. Po otrzymaniu votum zaufania Prezes oraz nowo powołani członkowie Rady Ministrów składają na ręce Prezydenta następującą przysięgę: 

„Obejmując z woli Zgromadzenia Narodowego urząd Prezesa Rady Ministrów (ministra - członka Rady Ministrów) Rzeczypospolitej Polskiej, uroczyście przysięgam, że dochowam wierności postanowieniom Konstytucji oraz  zasadom cywilizacji łacińskiej, a dobro Ojczyzny oraz pomyślność obywateli będą dla mnie zawsze najwyższym nakazem. Tak mi dopomóż Bóg!”.

Art. 41. 1. W razie niepowołania rządu w trybie art. 40 Marszałek Sejmu Walnego przedstawia Zgromadzeniu Narodowemu kandydata na Prezesa Rady Ministrów, który przedstawia  kandydatów na członków Rady Ministrów oraz program działania z wnioskiem o udzielenie votum zaufania.

2. Zgromadzenie Narodowe udziela votum zaufania większością bezwzględną głosów, w obecności co najmniej 2/3 ustawowej liczby członków Zgromadzenia.

3. Po otrzymaniu votum zaufania Prezes oraz nowo powołani członkowie Rady Ministrów składają na ręce Prezydenta przysięgę jak w art. 40.

Art. 42. 1. W razie niepowołania rządu w trybie art. 41 Marszałek Senatu przedstawia Zgromadzeniu Narodowemu kandydata na Prezesa Rady Ministrów, który przedstawia kandydatów na członków Rady Ministrów oraz program działania z wnioskiem o udzielenie votum zaufania.

2. Zgromadzenie Narodowe udziela votum zaufania większością bezwzględną głosów, w obecności co najmniej 2/3 ustawowej liczby członków Zgromadzenia.

3. Po otrzymaniu votum zaufania Prezes oraz nowo powołani członkowie Rady Ministrów składają  na ręce Prezydenta  przysięgę jak w art. 40.

Art. 43. W razie wyczerpania możliwości powołania rządu w trybie art. art. 40, 41, 42 Prezydent rozwiązuje Sejm Walny oraz Senat i rozpisuje przedterminowe wybory.

Art. 44. 1. Prezes Rady Ministrów ponosi osobistą odpowiedzialność za pracę Rady Ministrów i może być na wniosek Sejmu Walnego postawiony przed Trybunałem Stanu za naruszenie Konstytucji lub ustaw, a także za inne przestępstwa, popełnione przeciw polskiej racji stanu.

2. Wniosek Sejmu Walnego w trybie art. 44 pkt 1 wymaga poparcia co najmniej 50 posłów Izby Politycznej oraz 50 posłów Izby Społeczno-Gospodarczej.

3. Uchwalenie wniosku przez Sejm Walny wymaga bezwzględnej większości głosów w obecności co najmniej 2/3 ustawowej liczby posłów.

4. Uchwała jest niezwłocznie przekazywana Senatowi, który może ją odrzucić nie później niż w ciągu 14 dni od daty jej podjęcia.

5. W przypadku przyjęcia uchwały przez Senat bezwzględną większością głosów w obecności co najmniej 2/3 ustawowej liczby senatorów Prezes Rady Ministrów składa dymisję na ręce Prezydenta.

6. Stanowisko Senatu jest ostateczne. 

Art. 45. Odwołanie przez Sejm Walny Prezesa Rady Ministrów w trybie art. 44 jest równoznaczne z odwołaniem  całej Rady Ministrów. Powołanie nowego rządu dokonuje się w trybie art. art. 40, 41, 42.

. 

Rozdział VI

Władza sądownicza Rzeczypospolitej Polskiej

Art. 46. Do władzy sądowniczej należy:

1. Zapewnienie obywatelom realnego bezpieczeństwa osobistego,

2. Ocena wywiązywania się władz samorządowych i państwowych z ich konstytucyjnych obowiązków,

3. Rozstrzyganie sporów między pracodawcami i pracobiorcami

Art. 47. Senat wybiera kandydatów na sędziów zawodowych spośród osób przedstawionych Marszałkowi Senatu przez Samorząd Prawników Rzeczypospolitej.

Art. 48. Prezydent Rzeczypospolitej powołuje dożywotnio sędziów zawodowych spośród kandydatów przedstawionych przez Senat.

Art. 49. Sędziowie w sprawowaniu swojego urzędu są niezawiśli, podlegają jedynie prawu naturalnemu i Konstytucji.

Art. 50. Sądy orzekają wyroki w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 51. Sędzia pozbawiony prawa wykonywania swojego urzędu w wyniku prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji zostaje przeniesiony w stan spoczynku.

Art. 52. Postępowanie sądowe zwykłe i apelacyjne toczy się przed terytorialnymi sądami powszechnymi  pod kierunkiem sędziego zawodowego i z udziałem sędziów przysięgłych.

Art. 53. Sędziowie przysięgli wybierani są w wyborach powszechnych, równych, bezpośrednich i tajnych, w okręgach jednomandatowych na czteroletnią kadencję.

Art. 54. 1. Wybory sędziów przysięgłych organizuje samorząd terytorialny pod kierunkiem Marszałka Sejmiku Wojewódzkiego w porozumieniu z wójtami i starostami, równolegle z wyborami do Zgromadzenia Narodowego.

2. Kandydatury na sędziów przysięgłych zgłaszają organizacje samorządu zawodowego.

3. Kandydaci na sędziów przysięgłych podlegają wymogom art. 3.

Art. 55. Trybunał Konstytucyjny orzeka w sprawach:

1. Zgodności ustaw i uchwał Senatu z Konstytucją i z prawem naturalnym,

2. Braku jednoznaczności ustaw,

3. Sporów kompetencyjnych między organami władzy.

Art. 56. 1. Z wnioskiem w sprawach, o których mowa w art. 55, do Trybunału Konstytucyjnego mogą wystąpić: Prezydent Rzeczypospolitej, Marszałek Sejmu oraz Marszałek Senatu.

2. Orzeczenia Trybunału mają moc powszechnie obowiązującą i są ostateczne.

Art. 57. Trybunał Konstytucyjny odpowiada sądom na pytania prawne w związku z prowadzonymi przez te sądy postępowaniami.

Art. 58. 1. Trybunał Konstytucyjny liczy 12 członków i  organizuje się samodzielnie w gronie osób wybranych w połowie spośród sędziów zawodowych przez Sejm, a w połowie spośród członków zgłoszonych przez organizacje samorządu zawodowego szczebla wojewódzkiego.

2. Kadencja Trybunału Konstytucyjnego trwa cztery lata.

Art. 59. Prezes, wyłoniony w wyniku samorzutnego ukonstytuowania się Trybunału Konstytucyjnego spośród sędziów zawodowych, otrzymuje od Prezydenta Rzeczypospolitej akt powołania dla siebie i dla pozostałych członków Trybunału Konstytucyjnego.

Art. 60. Odpowiedzialność konstytucyjną przed Trybunałem Stanu ponoszą członkowie władz państwowych i samorządowych w przypadku naruszenia Konstytucji lub prawa naturalnego, w związku z pełnionymi przez siebie obowiązkami.

Art. 61. Trybunał Stanu powstaje w związku z art. 58 oraz art. 59, z tym, że  słowo „Sejm” należy zastąpić słowem „Senat”, a słowo „Konstytucyjny”  słowem „Stanu”.

Art. 62. Trybunał Stanu może orzekać  czasową lub dożywotnią banicję oraz całkowity przepadek mienia.

Rozdział VII

Samorząd Rzeczypospolitej Polskiej

Art. 63. Władza państwowa zabezpiecza integralność Ojczyzny, władza samorządowa zabezpiecza integralne trwanie środowiska ludzi, tradycji i przyrody. Obie władze wzajemnie się uzupełniają na różnych polach, a współ­pracują na polu patriotyzmu.

Art. 64. Do głównych zadań samorządu należy:

1. Troska o zachowanie parytetu dochodów wsi i miasta,

2. Stabilizacja ludności rolniczej; trwanie i rozwój zgodnej z tradycją kultury materialnej i duchowej wsi,

3. Dążenie do wdrożenia budownictwa jednorodzinnego, wielopokoleniowego, w miejsce zabudowy wielorodzinnej, ze szczególnym uwzględnieniem Ziem Odzyskanych.

Art. 65. Rada Gminy, Rada Powiatu oraz Sejmik Wojewódzki wybierane są w jednym akcie głosowania.

Art. 66. Samorząd obowiązują następujące liczby mandatów:

1. Gminy wiejskie    1 mandat na 100 mieszkańców

2. Miasta od 10000 do 50000  mieszkańców 20 mandatów

3. Miasta od 50000 do 500000 mieszkańców 25 mandatów

4. Miasta powyżej  500000 mieszkańców 30 mandatów

5. Powiat wiejski 10 mandatów

6. Powiat grodzki 15 mandatów

7. Województwo 35 mandatów

Art. 67. Kandydatów na radnych do władz samorządowych zgłaszają;

1. Grupy obywateli liczące co najmniej:

a) 10 osób dla samorządu gminnego,

b) 20 osób dla samorządu powiatowego,

c) 50 osób dla samorządu wojewódzkiego;

2.  Zarejestrowane organizacje samorządu zawodowego;

3. Osoby zgłaszające w trybie art. 67, pkt 1 obowiązane są spełniać wymogi art. 3

Art. 68. 1. Kadencja władz samorządowych trwa 4 lata.

2. Wybory organizują według właściwości terytorialnej starostowie i wojewodowie na wniosek i pod nadzorem Państwowej Komisji Wyborczej.

Art. 69. Każdy podmiot zgłaszający kandydatów na radnych zgłasza co najmniej podwójną liczbę osób w stosunku do liczby mandatów, przypadającej na daną radę (sejmik wojewódzki).

Art. 70. Radnymi zostają wybrani ci spośród kandydatów, którzy uzyskali kolejno największą liczbę głosów.

Art. 71. 1. Bezpośrednio po wyborach nowo wybrani radni wybierają spośród siebie przewodniczących rad, ich zastępców oraz marszałka i dwóch wicemarszałków Sejmiku Wojewódzkiego.

2. Nowo wybrany Marszałek Sejmiku Wojewódzkiego podaje do wiadomości odpowiednio wojewodzie i starostom wyniki ukonstytuowania się władz samorządowych.

3. Wojewodowie i starostowie niezwłocznie ogłaszają gotowość Przewodniczących Rad Gmin, Rad Powiatów oraz Marszałków Wojewódzkich do przyjmowania zgłoszeń kandydatów na wójtów oraz prezydentów miast w trybie art. 72 i art. 73.

Art. 72. Kandydaci na radnych, wójtów oraz prezydentów miast są obowiązani: 

1. Spełniać wymogi art. 3;

2. Podać do publicznej wiadomości swoje życiorysy ze szczególnym uwzględnieniem wykształcenia oraz kariery zawodowej;

3. Podać do publicznej wiadomości terminy i miejsca co najmniej trzech przedwyborczych spotkań publicznych;

4. Art. 18 pkt 3, 4, 5 stosuje się odpowiednio.

Art. 73. 1. Każdy podmiot zgłaszający kandydatów na wójtów oraz prezydentów, zgłasza co najmniej dwie osoby. 

2. Starostowie i Wojewodowie podają do publicznej wiadomości zamknięcie list kandydatów na wójtów i prezydentów miast.

3. Rady oraz Sejmiki Wojewódzkie dokonują wyboru wójtów oraz prezydentów miast spośród kandydatów zgłoszonych w trybie art. art. 72, 73 pkt 1, 2  nie później niż przed upływem 14 dni od daty zamknięcia listy.

Art. 74. 1. Wszelka działalność partii politycznych w związku z samorządową kampanią wyborczą jest zakazana. 

2. Naruszenie zakazu traktowane będzie jako przestępstwo przeciw wyborom i osądzane przez sądy powszechne w trybie natychmiastowym, w ciągu 48 godzin, z podaniem wyroku niezwłocznie do wiadomości publicznej w dzienniku o zasięgu ogólnokrajowym.

Art. 75. Po dokonaniu wyborów wójtów i prezydentów miast Państwowa Komisja Wyborcza niezwłocznie ogłasza zakończenie samorządowej kampanii wyborczej i w terminie nie dłuższym niż 7 dni ogłasza ważność wyborów w poszczególnych gminach, powiatach, województwach i miastach.

Rozdział VIII

Gospodarka narodowa Rzeczypospolitej Polskiej

Art. 76. Gospodarka narodowa, obejmująca:

–  naturalne rolnictwo, wolne od chemizacji i organizmów genetycznie zmodyfikowanych,

–  przemysł oparty na własnych surowcach i własnym zapleczu naukowo-technicznym,

–  kompleks produkcyjno-konsumcyjno-utylizacyjny,

–  handel o minimalnym udziale transportu,

 jest niezbywalnym świadectwem bezpiecznej i wysokiej kultury materialnej narodu.

Art. 77. Rzeczpospolita jest państwem rolniczo-przemysłowym:

–  preferującym czynniki naturalne w produkcji rolnej i przemysłowej,

–  sprzyjającym stabilizacji ludności rolniczej,

–  dążącym do deglomeracji wielkich ośrodków miejskich,

–  popierającym budownictwo jednorodzinne, wielopokoleniowe na własnej ziemi.

Art. 78. 1. Majątek Rzeczypospolitej stanowi własność Narodu Polskiego,

2. Na majątek ten składają się:

a) zasoby  Skarbu Państwa,

b) majątek terytorialnych wspólnot samorządowych,

c) majątek  zawodowych wspólnoty samorządowych,

d) majątek  bytowych wspólnot samorządowych,

e) własność prywatna obywateli.

Art. 79. Zasoby Skarbu Państwa, niezbędne do zagwarantowania sprawnego funkcjonowania Państwa, samorządu terytorialnego oraz samorządu zawodowego, nie podlegają prywatyzacji.

Art. 80. 1. Majątek Rzeczypospolitej nie może być zbywany albo darowany osobom, nie będącym wyłącznie obywatelami polskimi lub posiadającym to obywatelstwo w pierwszym pokoleniu.

2. Warunek art. 80 pkt 1 obowiązuje bezwarunkowo osobę i jej współmałżonka.

Art. 81. 1. Rzeczpospolita uznaje roszczenia reprywatyzacyjne osób fizycznych oraz ich prawnych spadkobierców.

2. Dobrowolne przyjęcie obcego obywatelstwa powoduje utratę prawa do roszczeń reprywatyzacyjnych.

3. Ewentualna realizacja roszczeń jest ograniczona do obszaru Ziem Odzyskanych w rozumieniu Postanowień Poczdamskich.

Art. 82. Koszt zobowiązań Rzeczypospolitej, wymienionych w art. 1 oraz art. 81 obciąża:

1. Majątek trwały Skarbu Państwa,

2. Dochody przedsiębiorstw będących własnością Skarbu Państwa,

3. Podatek od dochodów obywateli w przeliczeniu na członka rodziny.

Art. 83. 1. Dochód narodowy podstawowy składa się z dochodów poszczególnych obywateli w przeliczeniu na członka rodziny oraz dochodów Skarbu Państwa.

2. Na uczestnictwo obywatela w dochodzie narodowym podstawowym składa się jego dochód osobisty, zależny od jego pracy, oraz równy udział w zyskach do podziału przedsiębiorstw Skarbu Państwa.

Art. 84. 1. Narodowy Bank Polski jest jedynym organem uprawnionym do prowadzenia działalności kredytowo-oszczędnościowej.

2. Narodowy Bank Polski może powoływać do życia oddziały specjalistyczne na szczeblu wojewódzkim.

3. Zapotrzebowanie na ilość pieniądza w obiegu wyznacza aktualna produkcja i jej spodziewany przyrost w skali roku.

4. Działalność rozliczeniowo-kredytowa Narodowego Banku Polskiego nie może w żadnym stopniu utrudniać rozwoju gospodarczego

Art. 85. Rzeczpospolita poręcza własność prywatną obywateli, wspólnotę majątkową małżonków oraz jej dziedziczenie przez prawnych następców.

Rozdział IX

Pracodawcy i pracobiorcy

Art. 86. 1. Realizacja konstytucyjnego prawa do pracy i płacy rodzinnej jest podstawowym zadaniem własnym samorządu wojewódzkiego.

2. Zadanie art. 87 pkt 1 może być realizowane przy współ­pracy z samorządami szczebla powiatowego i gminnego

3. Marszałek Sejmiku Wojewódzkiego koordynuje współ­działanie przedsiębiorstw państwowych samorządowych i prywatnych w zakresie tworzenia nowych miejsc pracy i utrzymywania już istniejących, w porozumieniu z Wojewodą i z Oddziałem Wojewódzkim NBP.

Art. 87. 1. Samorząd zawodowy ma strukturę branżową.

2. Podstawowym zadaniem samorządu zawodowego jest utrzymywanie wewnątrzbranżowej równowagi między uprawnieniami pracodawców i pracobiorców.

3. Spory pracownicze wykraczające poza uprawnienia statutowe samorządu zawodowego są rozstrzygane przed sądami powszechnymi.

Art. 88. 1. Samorządy zawodowe przedsiębiorstw państwowych tworzą razem Korpus Gospodarki Narodowej,

2. Przewodniczący Korpusu Gospodarki Narodowej jest Pierwszym Doradcą Prezesa Rady Ministrów.

Art. 89. Wdrażanie postępu naukowo-technicznego nie powinno powodować redukcji zatrudnienia. Skrócenie czasu produkcji należy zagospodarowywać dla dobra pracodawców i pracobiorców. 

Art. 90. Optymalny średni czas używalności produktów powinien być wydłużany, z uwzględnieniem postępu w technologii konserwatorskiej, dla elastycznego gospodarowania podażą miejsc pracy oraz dla zmniejszenia ilości odpadów.

Art. 91. Do głównych korzyści z produkcji obok zysku finansowego należy celowość społeczna, prostota, piękno i trwałość produktu, a co za tym idzie – powstawanie tradycji producenta z pokolenia na pokolenie.

Rozdział X

Służba publiczna Rzeczypospolitej Polskiej

Art. 92. Obowiązki zawodowe, których rzetelne wypełnianie nie może być uzależnione od otrzymywanego wynagrodzenia za pracę, są określane mianem służby publicznej.

Art. 93. Służbę publiczną cechuje osobowe, odpowiedzialne zaangażowanie obywatelskie:

1. Zapobiegające traktowaniu gospodarki narodowej wyłącznie w kategoriach zysku,

2. Wskazujące luki prawne oraz obszary nadmiernej, błędnej lub niejednoznacznej legislacji,

3. Zabiegające o prymat człowieka nad produkcją.

Art. 94. 1. Następujące dziedziny społeczno-zawodowe są zaliczane do służby publicznej:

1) Administracja państwowa,

2) Administracja samorządowa,

3) Obronność kraju,

4) Bezpieczeństwo wewnętrzne,

5) Łączność i media,

6) Ochrona zdrowia,

7) Oświata.

8) Wychowanie dzieci i młodzieży.

2. Sejm Walny na wniosek zarejestrowanego stowarzyszenia, które statutowo służy dobru publicznemu Rzeczypospolitej w dziedzinie wymienionej w art. 94, pkt 1, może mu nadać status stowarzyszenia wyższej użyteczności publicznej.

Art. 95. Funkcjonowanie służb publicznych może być wspomagane przez wolontariat pełnoletniej młodzieży  „Służba Rzeczypospolitej”. Celem tej zaszczytnej służby jest formacja patriotyczna w każdym pokoleniu ludzi przygotowanych do odpowiedzialnego kandydowania do władz państwowych i samorządowych wszystkich szczebli.

Art. 96. Samorządy zawodowe pracowników zawodów, zaliczanych w art. 94 pkt 1 do służb publicznych tworzą razem Korpus Służby Publicznej.

Art. 97. Przewodniczący Korpusu Służby Publicznej jest drugim doradcą Prezesa Rady Ministrów.

Art. 98. Izba Polityczna Sejmu udziela koncesji na prowadzenie publicznej działalności medialnej w zakresie prasy, radia i telewizji. Koncesję na prowadzenie działalności medialnej mogą otrzymać wyłącznie osoby fizyczne, upełnomocnione przez:

1. organy władzy państwowej,

2. samorząd terytorialny i zawodowy,

3. stowarzyszenia wyższej użyteczności publicznej,

4. osoby prawne Kościoła rzymskokatolickiego.

Art. 99. Sąd Powszechny może:

1. zarządzić cenzurę prewencyjną dla koncesjonowanego podmiotu, 

2. wystąpić do Izby Politycznej Sejmu o czasowe lub stałe cofnięcie koncesji osobie fizycznej, jeżeli zostało  udowodnione działanie koncesjonowanego podmiotu na szkodę Rzeczypospolitej lub naruszanie prawa naturalnego.

Art. 100. 1. Cofnięcie koncesji nastąpić może w wyniku uchwały Sejmu Walnego bezwzględną większością głosów w obecności co najmniej połowy posłów.

2. Od decyzji jak w pkt 1 koncesjonowana osoba fizyczna może odwołać się do Zgromadzenia Narodowego. Decyzja Zgromadzenia Narodowego zapada bezwzględną większością głosów w obecności co najmniej 2/3 członków i jest ostateczna.

3. Cofniecie koncesji osobie fizycznej, podlegającej Prawu Kanonicznemu Kościoła rzymskokatolickiego wymaga zgody osoby prawnej, która udzieliła pełnomocnictwa.

4. W przypadku wyrażenia zgody jak pkt. 3 koncesjonowana osoba fizyczna może odwołać się do Stolicy Apostolskiej.

5. Decyzja Stolicy Apostolskiej jest ostateczna.

Rozdział XI

Patriotyzm

Art. 101. Miłość Ojczyzny ma swoje niezbywalne źródła w rodzinie, w której człowiek przychodzi na świat, w kulturze duchowej i materialnej, w której dojrzewa i uczestniczy, w wychowaniu osobistym i społecznym przez Kościół rzymskokatolicki nieprzerwanie od ponad tysiąca lat; jest więc świadectwem przynależności do cywilizacji łacińskiej.

Art. 102. Naród Polski ma niezbywalne naturalne prawo do bezpiecznego życia w Domu Ojczystym, na własnej ziemi, w sposób przez niego wybrany i ukochany. Ma więc w konsekwencji prawo do wyłącznego gospodarowania i rządzenia w Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 103. 1. Miłość Ojczyzny, a więc patriotyzm, powinna być wspólnym niezbywalnym mianownikiem wszystkich ugrupowań politycznych, wzbogacających Ojczyznę, broniących Jej ze wszystkich sił w razie zagrożenia.

2. Jedność w miłości Ojczyzny wszystkich Jej synów wyraża powszechny obowiązek służby wojskowej Rzeczypospolitej oraz troska o nabywanie umiejętności rządzenia i gospodarowania.

Art. 104. Spuścizna duchowa i materialna poprzednich pokoleń jest własnością całego narodu.

Art. 105. Każde nowe pokolenie ma prawo otrzymać od rodziców, szkoły oraz mediów prawdziwy, zharmonizowany i ustawicznie pogłębiany obraz przeszłości Ojczyzny, poznać źródła jej sukcesów oraz przyczyny Jej niepowodzeń.

Rozdział XII

Przepisy przejściowe

Art. 106. Niniejsza  Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej obowiązuje z dniem jej ogłoszenia.

Art. 107. Konstytucja zobowiązuje Rząd, powołany na Jej podstawie, do:

1. oczyszczenia ustroju prawnego Rzeczypospolitej ze złych, zbędnych bądź wieloznacznych ustaw,

2. nowelizacji innych ustaw, 

3. uchwalania nowych, zwięzłych, jednoznacznych ustaw, przynoszących wolność w granicach prawa naturalnego, a z nią dobroczynny rozwój osoby i społeczeństwa.

Art. 108. Oczyszczenie, uproszczenie i uporządkowanie ustroju prawnego Rzeczypospolitej Polskiej w zgodności z niniejszą Konstytucją powinno zostać dokonane w ciągu jednego roku od dnia Jej wejścia w życie.

Art. 109. Z chwilą wejścia w życie niniejszej Konstytucji:

1. Spółki akcyjne oraz wszelkie inne spółki oparte na posiadaniu przez obywateli ułamka własności rzeczy lub kapitału ulegają z mocy prawa bezwarunkowej likwidacji,

2. Działalność gospodarcza wszelkich fundacji i źródła pozyskiwanych przez nie środków materialnych zostają ograniczone do terenu Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 110. 1. Z dniem wejścia w życie niniejszej Konstytucji władze Rzeczypospolitej Polskiej przyjmują do wiadomości, że Unia Europejska nie posiada osobowości prawnej, w związku z czym  przestają obowiązywać:

1) Układ  o Stowarzyszeniu ze Wspólnotami Europejskimi i Ich Państwami Członkowskim z dn.16.12.1991 r.

2) wszelkie pozostałe dokumenty, związane z planowaną akcesją Polski do Unii Europejskiej,

3) wynik  referendum akcesyjnego z dn. 07-08.06.2003 r.

4) Urząd Komitetu Integracji Europejskiej ulega rozwiązaniu z mocy prawa.

2. Uczestnictwo Polski w pozostałych porozumieniach międzynarodowych, zawartych po 4 czerwca 1989 r.  podlega rewizji ze względu wszelkie związane z tym niekorzystne konsekwencje materialne i duchowe w trybie art. 1.

Art. 111. W związku z art. 107 i art. 108 w okresie przejściowym należy roztropnie stosować dotychczasowe ustawy i rozporządzenia.

Art. 112. Zagadnienia nie uregulowane w niniejszej Konstytucji powinny być przedmiotem patriotycznej, a więc obywatelskiej i roztropnej inicjatywy ustawodawczej w granicach prawa naturalnego.

Powrót do strony głównej Archiwum